Frank van der Lende met War Child in Libanon

Na het bezoek van Frank en Ernst in Libanon in februari escaleerde begin maart de situatie snel en heftig. Sinds het staakt-het-vuren van 16 april is de situatie in Libanon niet verbeterd. Meer dan een miljoen mensen, bijna een vijfde van de bevolking, zijn ontheemd geraakt. Veel burgers, waaronder kinderen, zijn slachtoffer van het geweld. War Child blijft samen met vier lokale partners hulp bieden.

Op plekken waar het dagelijks leven dus allesbehalve vanzelfsprekend is, krijgen kinderen de kans om te leren en ouders de steun om hun gezin zo goed mogelijk te begeleiden. In Baalbek ontmoetten Frank en Ernst onder andere Dalel en Ali. Twee kinderen die opgroeien in één van de vele tenten die er te vinden zijn in het tentenkamp.

Leren en opgroeien in een tent in Libanon

Dalel (10) weet al precies wat ze later wil worden: Arabisch lerares. Leren doet ze niet in een klaslokaal met tafels en stoelen, maar in een tent met een tablet in haar handen. Daarmee leert ze Arabisch, rekenen en Engels. Wat ze daar leert, oefent ze thuis verder op papier.

Haar dagen vullen zich met school en spelen met haar broertjes en zusjes. Met haar tweelingzus is ze onafscheidelijk. Als ze even tijd heeft, tekent ze graag. Bloemen, het liefst. Vooral een rode roos.

Dalel woont met haar ouders, haar oma en haar broertjes en zusjes in een tent. Met tien kinderen is het er altijd druk. Haar ouders komen uit Syrië, maar Dalel zelf is in Libanon geboren. Hier wonen ze al jaren, op een plek waar de kinderen onderwijs kunnen volgen. Voor haar ouders maakt dat een groot verschil. Wat zij zelf hebben moeten missen, gunnen ze hun kinderen nu heel erg.

Meer rust in gezin met BeThere

In de tent staat een naaimachine. Daar werkt Mona, de moeder van Dalel. Ze maakt jurken die ze verkoopt, zodat er inkomen is voor het gezin. Mona heeft zelf nooit leren lezen of schrijven. Juist daarom vindt ze het belangrijk dat haar kinderen die kans wel krijgen.

Het leven in een tent blijft zwaar. In de winter blijven Mona en haar man wakker als het stormt. Dan zorgen ze dat de tent blijft staan en de kinderen veilig zijn. In de zomer is het juist erg heet. Dan tillen ze de zijkanten op, zodat er wat lucht binnenkomt.

Mona volgt het programma BeThere, waarin ouders leren omgaan met stress en emoties. Dat heeft thuis verschil gemaakt. Waar er eerder spanning en boosheid was, is er nu meer rust. Er is meer ruimte om elkaar te helpen en naar elkaar te luisteren. Zo voelt Dalel zich veilig en kan ze zich richten op school.

Ali leert door met Can’t Wait to Learn

Niet ver daarvandaan woont Ali (13). Ook hij komt uit Syrië en woont nog maar een jaar in Libanon. Via de tablet heeft hij het alfabet geleerd. Wat hij leert, gebruikt hij meteen in het dagelijks leven. Zo kan hij nu borden lezen.

Hij woont samen met zijn moeder en zeven broertjes en zusjes in een tent. De ruimte waar ze slapen, verandert zodra hij zijn boeken erbij pakt in een plek om te studeren. Daar maakt hij zijn huiswerk en helpt hij zijn broertjes.

In Syrië ging hij af en toe naar school, in een gebouw met klaslokalen. Hier is dat anders. Maar zijn dromen zijn gebleven. Hij wil advocaat worden en zich inzetten voor gerechtigheid.

Tussen tenten en onzekerheid bouwen op die manier Dalel, Mona en Ali aan hun toekomst.

Meer over Can't Wait to Learn en BeThere

Met Can’t Wait to Learn leren kinderen lezen, rekenen en schrijven via interactieve lessen op een tablet. Zo krijgen ze onderwijs, ook op plekken waar geen klaslokalen zijn.

BeThere ondersteunt ouders en verzorgers in het omgaan met stress en emoties. Zo helpen wij ouders en verzorgers de steun en toeverlaat te zijn die hun kinderen nodig hebben.

*De namen van Dalel, Mona en Ali zijn gefingeerd.